Geschokkeerd kom ik van het toilet af. Sinds eind juni 2009 heb ik een spiraaltje en ben sinds die tijd niet meer ongesteld geweest. Tot 5 min. geleden dus. Argh! ik baal echt ontzettend en ik was nog wel zo positief over dat kleine ding wat hormonen afgeeft in mijn baarmoeder. Nu vallen de puzzelstukjes ook op hun plaats waarom ik van de week niet te genieten was (sorry schatje!). Ik hoop eigenlijk dat mijn baarmoeder zich ‘vergist’ heeft en goed gestemd is en mij alleen maar via deze weg wilt laten weten dat alles nog werkt (of zoals mijn lieverd zou zeggen ”nou; dan ben je tenminste niet zwanger”). Opeens heb ik ook heel erg de behoefte om een hele grote reep chocolade op te eten. Lekker alleen in een hoekje, waar niemand mij kan zien. Jammer (maar gelukkig voor mijn lijn) kom ik net terug van de supermarkt.

Kitt ligt heerlijk op de bank te slapen. Ze snurkt… zo schattig! Ik heb nog nooit zo’n tevreden poes mee gemaakt. Na haar val van de trap 4 dec. 2009, 1 pin, 12 hechtingen en 2 operaties verder is onze poezen vriendin de vrolijkste en de leukste thuis. Ze babbelt er flink op los (mieuw/mauw/pur/mwa geluidjes) en ze hobbeltje lekker het hele huis door. Ik ben echt heel erg blij dat ik Guido (zo heet mijn vriend) die bewuste 4 oktober mee heb genomen naar het dierenasiel waar hij smoor verliefd werd op Nova (zo hebben we haar 1st genoemd, later zijn we daar op terug gekomen). Er is altijd iemand thuis, altijd iemand die met je wilt kroelen én iemand waarvoor ik kan zorgen – overdag dan. Kitt is een heerlijke poezelwoezel en ik hou oprecht heel veel van dit pluizen bolletje. Mijn ippipje.

Als m’n lieverd zo meteen thuis komt kunnen we officieel weekend gaan vieren! Daar ben ik wel weer aan toe na een lange, regenachtige, koude week vol stress, spanning en een hoop tranen. Ik zit niet lekker in m’n vel, daar was ik al een tijdje achter maar nu kom ik er ook open en eerlijk voor uit dat het echt zo is. Er zijn het afgelopen half jaar zoveel veranderingen geweest die ik kennerlijk geen goed plekje heb gegeven dat het zich allemaal heeft opgestapeld. Erg vervelend want eigenlijk leid alles er onder… Mijn gewicht, mijn stemming en al helemaal mijn zelfvertrouwen. Ik moet wel toegeven dat ik iets positiever dan vroeger in het leven sta. Ik sta meer open voor nieuwe dingen én nieuwe mensen alleen zijn die mensen niet gebleven. Moeilijk; ik doe echt hard m’n best maar ja ik vind dat het niet allemaal van 1 kant moet komen. Gelukkig is Guido naast m’n liefde van m’n leven ook m’n beste vriend. Saampjes met hem heb ik echt het gevoel dat ik de wereld aan kan.

Vanavond gaan we lekker door zakken, die fles rum op de kast gaat helemaal leeg! Morgen avond vanaf 21.00 ben ik in Bibelot te vinden en zondag word een chill dag met lekkere foute jogging broeken.

Vandaag heb ik mijn Acer PC verkocht. Ik weet nog wel dat ik trots de winkel 2 jaar geleden uit kwam lopen met mijn nieuwe aankoop. Ik had een goede deal gemaakt (PC + 22” monitor) voor een heel zacht prijsje. Heerlijke computer! snel, veel opslag ruimte en tsja… (helaas) draaide hij Windows Vista. M’n trouwe zwarte kast heeft altijd goed gedraaid maar vorige week heb ik besloten om ‘m van de hand te doen. Sinds Guido en ik samenwonen stond hij alleen maar te verstoffen in het kamertje beneden. Guido had heel lief een ‘eigen hoekje’ voor mij ingericht. Met een bureau’tje, lampje, prulletjes en mijn trouwe PC. Ik heb er niet 1x achter gezeten (erg eigenlijk!). Vorige week werd de wereld een klein beetje opgeschokt door Steve Jobs met zijn nieuwe iPad. Ik had ‘m in een flits voorbij zien komen op TV en was opslag verliefd. Ik moet en zal dat speeltje hebben (als trouwe Apple aanhangster). Foto’tje gemaakt en op Marktplaats die handel. Binnen 24 uur had ik ‘m al verkocht. Spijt heb ik (nog?) niet, ik kan niet wachten tot het maart is en ik met mijn nieuwe toy op de bank neer kan ploffen. Vriendlief is ook enthousiast! (gelukkig maar want als ik er niet uit kom zou hij mij toch echt moeten helpen!).

Vandaag was een dag net zoals iedere andere donderdag. Opruimen, schoonmaken, afwassen, was opruimen, de poes een beetje aandacht geven, boodschappen doen, koken; het vertrouwde riedeltje eigenlijk. Vanavond weet ik nog niet wat ik ga doen, in ieder geval lekker relax op de bank hangen dat lijkt me niet eens zo’n heel slecht plan.

Zaterdag werk ik in Bibelot. Ik knijp ‘m nu al zowat van de zenuwen. Heb echt geen flauw idee met wat voor mensen ik sta ingeroosterd (dezelfde toffe lui als vorige keer?). Zullen ze allemaal weer net zo aardig zijn? Ik krijg er een beetje buikpijn van als ik er aan denk. Zaterdag avond is er thema feest: Flower Power back tot the ’60. Ik ben benieuwd of er veel volk komt! (die mij vervolgens – hopelijk – iets minder afraken op mijn bier tap kunsten). Ik vind het echt super geweldig van mezelf dat ik begonnen ben bij Bibelot, ben ook aardig trots om mezelf om zoiets ‘groots’ en nieuws te gaan doen, wat eigenlijk totaal niet mijn ding is. Ik hoop dat ik er een stel leuke vrienden kan maken en dat ik meer zelfvertrouwen krijg door dit te doen.

Zoals John Lennon zei: ‘imagine’ en tot morgen!

Een web-log. Zou dat iets voor mij zijn? Bloggen is al tijden razend populair, heel de wereld stort zijn hart uit op het internet. Ik heb geprobeerd een dagboek bij te halen, zonder resultaat; ben meer een ‘computer mens’. En wie weet is deze blog wel dé uitkomst om ook eens lekker mijn hart te luchten over: mezelf, de wereld, mijn vriend, mijn (schoon)ouders, mijn huisdier(en) en belevenissen.

Dit ben ik met Kitt, het zwevertje dat mijn vriend en ik uit het asiel hebben gehaald. Ze haalt aardig wat fratsen uit… daar zal ik in de toekomst vast wel over schrijven!